سعید فراهانی

آلیاژهای جدیدِ پایه روی با ترکیب 1% منیزیم و درصدهای متفاوت مس (Zn-1Mg-xCu) به روش ریخته‌گری تولید شده و از نظر خواص خوردگی و ریزساختاری مورد بررسی قرار گرفتند. آزمون پلاریزاسیون و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی در سل حاوی محلول شبیه ساز بدن انجام شد و دانسیته جریان خوردگی (icorr) و پتانسیل خوردگی (Ecorr) محاسبه گردید. همچنین آزمون غوطه‌وری در درون محلول شبیه ساز بدن برای مدت زمان 24 و 168 ساعت انجام شد و تغییرات وزن نمونه و pH محلول اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که دانسیته جریان خوردگی با افزودن مس به آلیاژ دوتایی Zn-1Mg افزایش می‌یابد. بیشترین مقدار دانسیته جریان خوردگی به میزان 87/12 میکرو آمپر بر سانتی متر مربع برای آلیاژ Zn-1Mg-4Cu بدست آمد. پتانسیل خوردگی با افزودن مس در تمامی مقادیر افزایش چشمگیری نشان نداد. نتایج آزمون طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی نشان داد که با افزایش مس، مقاومت به خوردگی کاهش یافت. بیشترین مقاومت مربوط به آلیاژ Zn-1Mg-1Cu بود. با افزایش مقدار مس، کسر حجمی فاز یوتکتیکی Zn/Mg-Cu بیشتر شده است در نتیجه نسبت سطح کاتد به آند کاهش یافته و نرخ خوردگی افزایش می‌یابد. تغییری در وزن نمونه ها و نیز pH محلول شبیه ساز بدن پس از گذشت 24 ساعت مشاهده نشد. بیشترین میزان کاهش وزن به میزان 9/103 میلی گرم و افزایش pH به 8/7 مربوط به آلیاژ Zn-1Mg-4Cu پس از گذشت 168 ساعت بود. این تغییرات در خواص خوردگی آلیاژ سه تایی Zn-1Mg-xCu می‌تواند بدلیل تشکیل زوج گالوانیکی بین زمینه دندریتی غنی از روی و فاز یوتکتیکی Zn/Mg-Cu باشد.