عنوان	تأثیر افزودن میکروکرات ژلاتین شبکه‌ای‌شده با GPTMS بر خواص سیمان‌های کلسیم فسفاتی
نوع پژوهش	مقاله ارائه‌شده در همایش
کلیدواژه‌ها	میکروکرات، ژلاتین، سیمان کلسیم فسفاتی، گلایسیدوکسی‌پروپیل‌تری‌متوکسی‌سیلان
چکیده	در این پژوهش، میکروکرات‌های ژلاتین شبکه‌ای‌شده با گلایسیدوکسی‌پروپیل‌تری‌متوکسی‌سیلان (GPTMS) سنتز و در ترکیب سیمان کلسیم فسفات مورد استفاده قرار گرفتند. هدف از این مطالعه، بررسی اثر افزودن این میکروکرات‌ها بر رفتار گیرش، ریزساختار و خواص مکانیکی سیمان بود. میکروکرات‌ها با استفاده از روش امولسیون آب در روغن تهیه و سپس به سیمان β-TCP با درصدهای وزنی مختلف (۰، ۱۰ و ۲۰ درصد) اضافه شدند. بررسی‌ها با آزمون‌های XRD، FTIR و SEM انجام گرفت. نتایج FTIR نشان‌دهنده‌ی تشکیل پیوندهای Si–O–Si و Si–OH و کراس‌لینک موفق ژلاتین با GPTMS بود. تصاویر SEM توزیع یکنواخت میکروکرات‌ها را در ماتریس سیمان تأیید کردند. آزمون گیرش نشان داد که افزودن میکروکرات ژلاتینی موجب کاهش زمان گیرش از ۸۰ به ۶۰ دقیقه شده است، در حالی که استحکام مکانیکی نمونه‌ها با افزایش مقدار میکروکرات کاهش یافت. به طور کلی، افزودن میکروکرات‌های ژلاتینی ضمن ایجاد ساختار متخلخل‌تر، منجر به بهبود رفتار گیرش و فراهم‌سازی بستری مناسب برای رشد سلولی در کاربردهای مهندسی بافت استخوان می‌شود.
پژوهشگران	شکوفه برهان (نفر اول)