|
عنوان
|
زخم پوش های بر پایه پکتین
|
|
نوع پژوهش
|
داوری و نظارت بر فعالیتهای پژوهشی
|
|
کلیدواژهها
|
زخمپوش،پکتین،هیدروژل،نانوالیاف
|
|
چکیده
|
روند بهبود زخم شامل چهار مرحله هموستاز، التهاب، تکثیر و بازسازی است. بسیاری از پانسمانهای زخم برای تقویت توانایی بدن در بستن زخمها و بازگرداندن عملکرد بافتهای آسیبدیده طراحی شدهاند. پکتین به دلیل مکانیسم ژل سازی ساده و سازگاری با سلول، به تازگی برای کاربردهای مختلف زیست پزشکی از جمله ترمیم زخم مورد استفاده قرار گرفته است. ذرات پکتین آبدوست در داخل زخمپوش با مایع زخم واکنش داده و ژل نرمی را روی بستر زخم تشکیل میدهند و در نتیجه ترشحات زخم را جذب می کنند. همچنین محیط اسیدی به دست آمده با حل شدن پکتین ممکن است به عنوان یک مانع باکتریایی یا ویروسی عمل کند. در این تحقیق، مطالعات اخیر مربوط به پکتین برای زمینه زیست پزشکی، که خارج از زمینههای کاربردی سنتی مانند صنایع غذایی یا داروسازی هستند، مرور میشوند. همچنین ساختار پکتین و روشهای استخراج با تمرکز بر روی خواص پلیساکارید، مورد بحث قرار گرفته است که میتواند ژلها را برای کاربرد مورد نظر بهینه کند و نقش اساسی در کاربرد پکتین در زمینه زیست پزشکی داشته باشد. در ادامه روشهای مختلف ایجاد کراس لینک در ساختار پکتین، برای کاربردهای پزشکی معرفی و مزایا و معایب هر روش بیان شد. نقش الیاف الکتروریسی شده پکتین برای کاربردهای ترمیم زخم نیز بهطور ویژه مورد بحث قرار گرفته است.
|
|
پژوهشگران
|
شکوفه برهان (داور)
|