عنوان	مقایسه تزریق پذیری و پایداری ساختاری خمیرهای شیشه زیست فعال حاوی هیدروکسی اتیل سلولز و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز
نوع پژوهش	مقاله ارائه‌شده در همایش
کلیدواژه‌ها	تزریق پذیری، شیشه زیست فعال، هیدروکسی اتیل سلولز، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز
چکیده	خمیرهای تزریق پذیر از طریق مخلوط کردن شیشه زیست فعال 45S5 تهیه شده به روش ذوبی با محلول 3 درصد وزنی هیدروکسی اتیل سلولز ) HEC ( و یا محلول 10 درصد وزنی هیدروکسی پروپیل متیل سلولز ) HPMC ( ساخته شدند. استفاده از HPMC در فاز مایع خمیرهای کامپوزیتی به جای HEC باعث کاهش نیروی تزریق از N 4 / 20 به N 73 / 16 و افزایش تزریق پذیری از 88 % به 94 % شد. افزودن PVA در هر دو خمیر نیروی تزریق را تا حدود N 9 کاهش داده و با افزایش پیوستگی خمیر تزریق به طور کامل صورت گرفت. خمیرهای حاوی HPMC بعد از قرار گیری در محلول فیزیولوژیک دچار از هم گسیختگی شدند اما خمیرهای تهیه شده با HEC بعد از 24 ساعت غوطه وری همچنان پایداری ساخت اری مناسبی داشتند. بنابراین خمیر کامپوزیتی تهیه شده با محلول پلیمری HEC و PVA دارای بهینه تزریق پذیری و پایداری در محیط شبیه به مایعات بدن می باشد
پژوهشگران	شکوفه برهان (نفر اول)، سعید حصارکی (نفر دوم)