عنوان	عوامل موثر بر بهبود کیفیت تدریس در آموزش مهندسی: مطالعه‌ای مبتنی بر روش فراترکیب
نوع پژوهش	داوری و نظارت بر فعالیت‌های پژوهشی
کلیدواژه‌ها	پداگوژی، آموزش مهندسی، روش تدریس
چکیده	هدف اصلی این پژوهش، بررسی رویکردهای پداگوژی مهندسی برای بهبود کیفیت تدریس در آموزش مهندسی میباشد. این پژوهش کیفی با استفاده از روش هفت مرحلهای ساندلوسکی و باروسو انجام شده است. تیم فراترکیب متشکل از سه نفر متخصص برنامهریزی درسی و یک نفر متخصص در روش پژوهش فراترکیب بود. 17 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت که نتیجه آن استخراج 3 مضمون دانشجویان، اساتید و طرح درس میباشد. اعتبار دادهها با استفاده از تکنیکهای اعتبارپذیری، انتقالپذیری و همسوسازی دادهها و اعتمادپذیری به دادهها نیز با هدایت دقیق جریان جمعآوری اطلاعات و همسوسازی پژوهشگران تائید شد. نتایج نشان دادند که اساتید می توانند با کاربرد رویکرد پداگوژی در فرایند تدریس، خلاقیت خویش را در کلاس درس نشان دهند و هنر تدریس اثربخش را با دانش علمی تلفیق کنند. بر اساس نتایج پژوهش، از یک طرف، میتوان تجارب وسیعی را در اختیار برنامه ریزان آموزشی قرار داد، از طرف دیگر شناسایی مضامین احصاء شده در رویکرد پداگوژی تاثیر به سزایی بر بهبود کیفیت تدریس در حوزه آموزش مهندسی می گذارد، که داشتن درک صحیح از این عوامل، برای دانشگاه و نظام آموزش عالی بسیار مهم است.
پژوهشگران	حسین زینل (داور)