عنوان	مروری بر جاذب های زیستی تجدیدپذیر برای حذف آلاینده ها توسط فرآیند جذب سطحی
نوع پژوهش	داوری و نظارت بر فعالیت‌های پژوهشی
کلیدواژه‌ها	جاذب زیستی تجدیدپذیر، اصلاح خواص جاذب، جاذب‌های پلیمری، بازیافت پسماند کشاورزی
چکیده	مقاله حاضر به مرور پژوهش‌های مختلف در زمینه جاذب‌های زیستی تجدیدپذیر سازگار با محیط‌زیست و مقرون به صرفه، اصلاح خواص انجام شده روی سطح آن‌ها، شرایط عملیاتی جذب، همدمای جذب و بیشینه ظرفیت جذب این جاذب‌ها با قابلیت بازیابی عالی و حذف آلاینده‌های مختلف از آب، پساب‌های صنعتی و هوا پرداخته است. از جاذب‌های زیستی بررسی شده، جاذب‌های حاصل از پسماندهای کشاورزی به ویژه پوست میوه‌جات با توجه به ظرفیت جذب بالای آن‌ها به دلیل وجود گروه‌های کربوکسیل و هیدروکسیل فراوان در سطح، دسترسی آسان، عدم سمیت و قیمت ناچیز بهتر هستند. اصلاح جاذب‌های زیستی با استفاده از مواد معدنی و اسیدهای آلی، موجب افزایش تعداد مکان‌های فعال جذب افزایش و ظرفیت جذب آن‌ها می‌شود. برخی از روش‌های اصلاح خواص جهت افزایش ظرفیت جذب ترکیب جاذب سبز با سایر جاذب‌ها، اصلاح با ترکیبات اسیدی، تلقیح گروه‌های عاملی مختلف بر سطح جاذب و ترکیب جاذب‌های معدنی و فلزی با پلیمرهای طبیعی و سنتزی به منظور افزایش ظرفیت جذب استفاده شده است . با اصلاح شیمیایی جاذب‌های سبز و ایجاد اتصالات عرضی، می‌توان خواص این جاذب‌ها را حفظ کرد و توانایی جذب و انتخاب‌پذیری آن ها را تا بهبود بخشد. مقدار بهینه نسبت جاذب به آلاینده می‌تواند بهترین نتیجه را درحذف داشته باشد. معمولا با افزایش pH محلول، ظرفیت جذب افزایش می‌یابد. سنتز جاذب‌های زیستی تجدیدپذیر به صورت نانوذرات با گروه‌های فعال، به دلیل اثرات کاتالیزوری و سطح ویژه بسیار بزرگ موجب افزایش ظرفیت جذب می‌شود. بهبود ویژگی این جاذب‌ها توسط فرآیندهای ترکیبی تبادل یونی، برهمکنش‌های الکترواستاتیک و کاربرد مواد مغناطیسی تسهیل می‌شود.
پژوهشگران	حسین زارع ولوکلائی (داور)